कविता : सरकारी कार्यालयमा दुःख बोकेको गाउँ
मीनबहादुर विस्ट गाउँ आफ्नो दुःख बोकेर सरकारी कार्यालय पुग्यो। काँधमा थियो एउटा निर्जीव शरीरको भार, आँखामा निद्राविहीन अधुरा रातहरू, हातमा थिए केही पुराना कागजात, र हृदयमा थियो एउटा यस्तो नाम जसलाई बोलाउने अब कोही थिएन। कार्यालयबाहिर लामो लाइन थियो- कोही वृद्ध नाम मेटिएको आफ्नो…
BriefNepal aggregates headlines. Full stories live on the original publisher’s site.





